La sinceridad y el respeto como pilares de toda relaccion social

Hola a tod@s, buenas tardes;

Realmente algo me dice que hoy mi comentario/entrada, será más largo que de costumbre... pero sincero y franco como siempre... Procurare no dejarme nada, o casi nada en el tintero y ser, ante todo, un caballero, una persona sincera, clara, valiente... pero sobre todo, RESPETUOSA.

Hoy ha salido la seleccion que representara a España en los próximos Ctos de Europa de atletismo, en la especialidad de maratón, y antes de nada, dire que me parece una seleccion JUSTA y coherente, es evidente que podria ver en ella a muchos otros compañeros, y me pareceria igualmente correcta, atletas como Asier Cuevas, Miguel Angel Gamonal, Ivan Galán, Jose Carlos Hernandez, tambien se merecerian representarnos, y es que, se lo que es preparar una maraton, y se lo duro que es correrla, por eso y mucho más... ENHORABUENA a Rafa, Chema, Pepe, Javi, Nacho y Pablo.

Dicho esto, comenzare a explicar el por que de este titulo en mi articulo de opinion y el por que de mi disgusto y enfado... pero lo hare con tranquilidad, pues estoy muy tranquilo, en mi no hay rencor, no hay maldad ni  resentimiento alguno, estoy tranquilo y con la certeza y seguridad total y absoluta de haber hecho todo bien y como se me ha pedido. Tengo desde hace MUCHO tiempo la conciencia muy tranquila y la felicidad de haber sabido madurar y aprender de mis muchisimos errores, pedir perdon a quien era merecedor de hacerlo y reconocer que en muchos momentos de mi vida he hecho cosas mal...

Desde que di mis primeras zancadas como atleta, me encontré con la suerte o desgracia de destacar, no solo como deportista, sino como persona, mi carácter extrovertido, alegre y dicharachero, genero en muchas ocasiones, comentarios de todo tipo e incluso condujo a mucha gente a emitir juicios de opinión sin conocerme. Desde hace bastante, he tenido que escuchar "historias para no dormir" a cerca de mi vida... y muchas veces, incluso opiniones totalmente falsas y con la ausencia total y absoluta de un minimo de rigor, veracidad o respeto.

Podria citar ejemplos y "clichés" que se me han colgado, pero prefiero comentaros situaciones que me he ido encontrando a lo largo de mi carrera deportiva... as pues, ahí voy, con ejemplos ciertos y concretos, a explicaros y pediros a todos que me ayudeis a entender el por que de tanto odio o desprecio hacia una persona que siempre lo ha dado todo y siempre lo ha hecho lo mejor que ha podido...

Era el año 1998, y por lo tanto, Pedro Nimo del Oro, atleta junior de primer año... horas antes de la disputa de la prueba de 10.000 mts del Cto de España, en Aranjuez, se me indica que, al terminar la carrera, acudire concentrado con el resto de atletas de fondo a Segovia, con el fin de preparar, el Cto del mundo a disputar en Annecy, dicho esto, y siendo el único atleta que faltaba por competir de mi club, y a indicacion de mi entonces entrenador, Alfonso Ortega, comento a los responsables de mi club, que se marchen ya de vuelta a Galicia, pues son más de 600 kms de camino y no tiene sentido que esperen... se marchan... y en el transcurso de la carrera, cuando corria situado en segunda posicion, en el km 7, me mareo por el calor,(aprox 6-7 de la tarde en el mes de Junio - Aranjuez), y me paro... un rato despues, se acerca a mi el responsable de fondo, me dice que llame a mi club y que vengan a buscarme, que NO ire al Cto del mundo... era el unico atleta con mínima... en fn, mi vuelta, con los miembros del Ria Ferrol, en el maletero de una furgoneta...

Sucedieron otras cosas años despues, en el 2000 me fui a Madrid, reconozco que fui un niñato y me converti en una persona que yo mismo desprecio y repudio... desaproveche una de las oportunidades más hermosas y magníficas que he tenido en mi vida, durante un año en la residencia Blume de Madrid, y con todo a mi favor para haberme convertido en un buen atleta... me perdi y perdi la cabeza... pero eso ha pasado, pedi perdon y no creo tener que demostrar a nadie MÁS TODAVIA, mi cambio y mi lucha, han sido totales, y tengo claro que esa "personilla/pesonaje", es pasado, y que puedo ir por la vida, con la cabeza muy alta... hare cosas mal, pero en ningun caso a sabiendas o con mala fe...

Este pasado año, decidi centrarme y dedicarme en exclusividad al atletismo, creia tener la madurez y claridad de ideas necesaria para que asi fuese... y desde entonces, asi ha sido, no he cesado en el empeño, y, a pesar de los palos y dificultades, NUNCA HE ABANDONADO NI BAJADO LOS BRAZOS...

A principio del año, decidi apostar por la carretera, la ruta... prepare el cross como base de fuerza, y con el claro objetivo de la media y la maraton... el primer "test" fue la Azcoitia-Azpeitia, alli, y corriendo SOLO desde el km 1 hasta el 21, con algo de viento y demás, realicé la marca de 1h02´48", una vez en meta, alguien llamo desde Jordania, y el comentario de una persona de la RFEA fue... han cambiado el circuito, y debe estar mal medida... no comentare mucho más, pues creo que sobra hacerlo...

Pues bien, dias despues, decidi darme un segunda oportunidad con la persona que creo más sabe de este deporte, Manuel Pascua Piqueras, uno de los sabios de este deporte... me desplace 10 dias a Madrid, y a pesar de sus dudas sobre mis entrenos y la cantidad y calidad de los mismos... me fui a Vienna, donde corri en 2h12´10", en mi primera maraton, y terminando los ultimos 5 kms en solitario y haciendo el segundo mejor tiempo de todos los participantes en el ultimo 5000 de la carrera... El propio Pascua me mostro su asombro y se ilusiono enormemente... Dias antes, en la presentacion de la maraton de Madrid, mi mánager, Miguel Angel Mostaza, comento la participacion de Fdo Rey y Pedro Nimo en esta maraton, y por lo tanto, su validez a la hora de realizar marca minima para el Cto del mundo de Berlin, y obtener la correspondiente beca... dos altos cargos de la RFEA, contestaron de manera afirmativa... y así, decidimos correr esta prueba.

Desde ese dia, aumetamos la carga de kms  hasta realizar semanas de más de 230 kms, y ahi empezaron los problemas, dolores, molestias y un largo etc, durante ese tiempo, comente con Pascua el tema de mi beca... y a dia de hoy, por ese concepto NUNCA se me concedio... se me dijo que no estaba en el listado correspondiente... incluso Manolo realizó un escrito que yo mismo firme, y considerando mi situacion injusta...

Llego el mundial y los dolores lejos de ir a menos, aumentaban hasta el punto de no poder casi ni rodar, se me infiltró, sali a correr, y a pesar de que muchos dijeron era IMPOSIBLE que alcanzase la meta, lo logré, si bien es cierto, con DOS FRACTURAS DE STRESS Y UNA ROTURA EN EL PIRAMIDAL... la puvalgia es un extra... Una actuacion más que pobre, humillante y penosa, además de frustrante e indigna... pero sabia que debia llegar a meta, y asi fue...

Desde mi vuelta a Madrid, los problemas se multiplicaron, durante meses, mi unico contacto con la RFEA fue la Doctora Espejo, pero este contacto, a TITULO PERSONAL, TODA PRUEBA MEDICA ME LA HE TENIDO QUE PAGAR YO, o bien hacerme algun favor un buen amigo... y las cito, 6 resonancias, 3 TAC, 2 Ganmagrafias, 4 ecos y un largo tratamiento de Fisioterapia con Estefania, a la que debo muchisimo...

En este tiempo, recibi la llamada de Pascua, para decirme que me habian concedido la beca... y no fue asi, la beca que se me dio fue la NACIONAL, correspondiente a todo atleta que finaliza y completa su prueba en un Cto del mundo... lo llame y mostre mi enfado... a lo cual él me contesto: "... no eres nada ni nadie para pedir nada... eres el 67 del mundo... corre, haz cosas y ya pediras...", ese dia deje de entrenar con Manuel Pascua, su cambio de actitud, yo soy el primero en no entenderlo. Le agradezco todo lo que hizo por mi, pero NO quiero volver a escuchar de su boca aquello deee, si este chico, (me llamo Pedro), tuviese otra cabeza, seria el mejor... mi cabeza esta perfecta, trabaja como el que más y sufre como nadie... así pues, una vez más, GRACIAS Manolo por haberme enseñado tanto, pero te ruego no continues alclado en el pasado y me respetes, sabes que el tiempo que me entrenaste, confie en ti al 100%, a muerte, y me habria tirado por un barranco, de asi pedírmelo...

Volvi a los los consejos de Alfonso Ortega, y a mi propia experiencia, y durante casi 8 meses, sesiones de hasta 4 horas de gimnasio, brutales palizas de bicicleta, eliptica, piscina... acudi a los Servicios medicos de la RFEA,en busca de "experta opinion" y realicé sus planes y consejos a rajatabla, (tengo mail y otros que asi  lo demuestran), y cada vez que volvi al entreno, me rompí... cada prueba que me pidieron, no dude en realizarla,(siempre de mi bolsillo, pues decian que no habia dinero... recordar que me rompi preparando y disputando un Cto del mundo)... hasta que finalmente, el Dr Capape, encontro el problema... y la solucion... solo teneis que leer su opinion, sincera y clara, al periódico "La Voz de Galicia", "el caso de Pedro tiene dificil explicacion", eso lo perdono, NADIE es perfecto, todos somos humanos... y YO SOY EL PRIMERO EN COMETER ERRORES, y así he pagado por muchisimos...

Durante este tiempo, tanto a mi mánager, Miguel Angel Mostaza, como a mi entrenador, Alfonso Ortega, se les ha dicho, Pedro tendrá que demostrar que esta bien, si es así, se contara con él... que corra una buena media antes de Mayo-Junio, y se contara con él... ¿Creeis que sino me arriesgaria como estoy haciendo?, ¿Creeis que me daria estas palizas y forzaria hasta límites tan altos de riesgo?... ENTIENDO LA SELECCION DE LA RFEA, lo que no entiendo es que jueguen conmigo, la fata de respeto y la mentira... eso no es justo!... pero seguiré entrenando y trabajando, seguire arriesgando y luchando, pues nunca NADIE me ha regalado nada, pero lo que si pido, es RESPETO.

Estaria escribiendo muchas cosas mas, me a faltado orden y concierto en mis palabras, pero no creo ser merecedor de tanto desprecio... deseo toda la suerte del mundo a mis compañeros, deseo que España este en lo más alto y deseo que el atletismo crezca cada dia más y volvamos de Barcelona no con 20 sino con el máximo número de medallas posibles... hay muchas maneras de hacer las cosas, pero tengo claro que desde hace tiempo, con Pedro Nimo del Oro, NO ha sido así.

Un fuerte abrazo a tod@s los que durante 8 largos meses me habeis apoyado incndicionalmente, GRACIAS a Barral, Pepa, Angel, Estefania, Capape y Juanma por haber exprimido sus conocimientos hasta encontrar una solucion, GRACIAS a los cientos de Atletas Populares que me han hecho llegar tanto cariño, GRACIAS a Rafa, Asier, Pablo, Ivan, Javi, Leon, Super, Alvaro y un largo etc de compañeros que no han dejado de animarme, GRACIAS a mi mánager, entrenador y demás, por haber confiado y creido en que podia estar en Barcelona, GRACIAS a mis amigos, los de verdad, los que SIEMPRE estan ahi... Ruber, Vancio, Javi, Manolo, Romanillos, July, Elian, Maruja, Ester, Iñaki, Merce, Ignacio, Lolo, Elena, Julian y para mi suerte y fortuna, un largo etc, GRACIAS a la FGA por su apoyo en todo momento, y para terminar, GRACIAS a mi familia, a los medios de comunicacion por no permitir que cayese en el olvido y a muchas personas que hacen tanto por el atletismo...

POR TODOS ELLOS, SEGUIRÉ LUCHANDO, ENTRENANDO Y DANDO TODO CUANTO ESTE EN MI MANO HASTA QUE NO PUEDA MAS...

Y me despido con un par de frases que me han conducido a despertarme todos los dias con ganas de correr, de luchar y de mejorar dia a dia, sin rendirme NUNCA JAMÁS!!!...

... La vida esta llena de riesgos, pero NO hay mayor riesgo que NO ser feliz... no dejeis de luchar por vuestros sueños, pues el hacerlos dara sentido a vuestras vidas...

... Corro para vivir, pero lo mas maravilloso de todo, es que vivo para correr...

HASTA PRONTO;

PEDRO NIMO DEL ORO 

Por Pedro Nimo del Oro
Martes, 18 de Mayo de 2010 a las 16:37
... por enésima vez... GRACIAS!!!
Por xiamenfroi
Martes, 18 de Mayo de 2010 a las 16:34
Moi ben Pedro, gran carreira en Coruña (joder, que maneira de correr, se te chegan a apertar non te vemos, de feito non te dín enfocado en varias fotos). E moitas grazas pola que te sacaches comigo xusto antes da saída. Para enmarcar (e eso farei). Un saúdo.
Por Beauvais
Martes, 18 de Mayo de 2010 a las 13:34
Muy bien Pedro. Sigues quemando etapas. Esto es cuestión de tiempo. Por poco me doblas. Ánimo campeón y saludos
Por MARITO
Lunes, 17 de Mayo de 2010 a las 16:47
Pedro: Una muy buena carrera ayer en Coruña, y eso que no tuviste un rival para que tirara un poco mas de ti. Veo que ya estas en buena forma y seguro que en unos dias estaras como tu quieres.
Sigues siendo la referencia de Fondo en Galicia pese a quien le pese.
Eres un monstruo y sobre todo una grandisima persona.
Saludos de un popular de Santiago que teve a menudo.
Mario
Por juan
Domingo, 16 de Mayo de 2010 a las 18:34
Vinte hoxe en Coruña, e para todos nós,os atletas populares que non podemos correr por unha lesión, ver que un dos "nosos" móstrase nú no seu blog, con esa paixón durante todo o proceso de recuperación, e´realmente emocionante,pero volverte a ver no asfalto, e poder disfrutar do teu retorno,verte pasar en cada volta e chegando a meta, con esa cara de felicidade,de quen volve a desfrutar...só decirche que arrincaches máis dunha bagoa de rabia contida dos teus siareiros. A miña e a do meu fillo foron de inmensas, tamén de ledicia. gracias!
Por ruswell
Miercoles, 12 de Mayo de 2010 a las 08:54
ánimo Pedro, esto que te han echo a ti se lo han echo a bastantes compañeros mios y encima seguro que es la misma persona. Tranquilo y a lo tuyo que es ...correr (y mucho).

Un saludo.
Por xiamenfroi
Lunes, 10 de Mayo de 2010 a las 16:18
Alí sí que te verei, fixo... Unha aperta!!!
Por Pedro Nimo del Oro
Lunes, 10 de Mayo de 2010 a las 15:43
En primeiro lugar, gracias!... ás sensacions na carreira non foron nada boas, moi pesadote, atascado e sen ritmo... agardo que esta fin de semana, cambie todo de cara á carreira da Coruña. Forte aperta e grazas polos ánimos
Por xiamenfroi
Lunes, 10 de Mayo de 2010 a las 13:36
Noraboa, logo, pola felicidade que sintes neste momento (de seguro, é o primeiro paso para cotas mais altas)...

Segundo, noraboa pola carreira de Ferreirúa. Non te puiden ver, pero me dixeron que ibas como un tiro, con record da proba e todo. ¿Que tal te sentiches? ¿Cales foron as túas sensacións? Un saúdo.
Por Tony
Domingo, 09 de Mayo de 2010 a las 13:56
Animo Chico (Pedro), después de lo que pasaste esto solo sirve para tomar nota.
Me habría encantado verte en Barcelona, puedes estar seguro. Es indudable que tú mejor que nadie sabes cómo te encuentras. Pero ahora que ya no vas, reflexiona. Llevas peleando casi un año con esos problemas que solo hace muy poco que parece que se solucionan, hemos pasado contigo tus bajones y subidas de ánimo y ahí hemos estado siempre empujando, pero yo creo que ahora si te lo podemos decir “yo creo que Barcelona era algo prematuro” ahora que te han descartado, con paciencia y sin agobios, prepárate como nos lo merecemos todos y demuestra que están equivocados.
Tu al fin lo dijiste y muchos ya lo pensaban, Berlín 2009 fue un error, pero “dios” haberlo acabado como lo hiciste nos dio el pedazo de Tío que eres y no lo dudes nunca, te ha dado mucho más de lo que te habría dado un puesto 20. Ahora te toca la revancha, si crees que estás preparado, septiembre lo tenemos lo suficientemente cerca y lejos como para exigirte que nos devuelvas las esperanzas que tenemos contigo.
Con respecto al artículo déjame seguir siendo un profano en el tema y quedarme con los párrafos de la despedida.
Por Pedro Nimo del Oro
Sabado, 08 de Mayo de 2010 a las 02:57
Gracias una vez más!!!, pero lo realmente importante para mi, es estar corriendo de nuevo, disfrutando del atletismo y con ganas de correr, entrenar... y lo mejor, haciendo buenos entrenos... desde 4000,3000,2000 y 1000 en 12´15"-9´07"-5´56"-2´51" hasta 28 kms terminando los 8 ultimos a 3´07" o un buen puñado de series de 500´s entre 1´22" y 1´18"... y todo eso, en solo 5 semanas de entreno, y despues de 8 meses con problemas... SOY FELIZ!!!
Por javiyl
Sabado, 08 de Mayo de 2010 a las 00:48
Hola Pedro, como consuelo decirte que estas cosas suceden en todos los trabajos, te prometen que se te tendra en cuenta, por ejemplo, para un ascenso, y, cuando te lo están diciendo, ya está la persona seleccionada para ese puesto.
Eso no quiere decir que esa persona no sea la adecuada para el puesto, pero no son las formas adecuadas.

En este caso, espero que los que van tambien sean los mejores y nos den alguna alegría.

Ahora sólo queda esforzarse al máximo para que la proxima vez se vean obligados a seleccionarte.

Un saludo y muchos animos
Por Antxon
Viernes, 07 de Mayo de 2010 a las 11:21
Vamos Pedro.

En Berlín quizás logres un doblete sin proponértelo: olvidar la imagen del Mundial y que alguien se pregunte por qué no estuviste en Barcelona.

Un artículo pleno de sinceridad, humildad, comprensión... En los momentos más difíciles se demuestra que la madurez se ha alcanzado -si alguna vez la alcanzamos- y que somos más fuertes de lo que creíamos.

Espero verte compitiendo por aquí pronto... y que nadie desconfíe de la Azkoitia. Hiciste un carrerón.

PD: No me ha gustado la reacción que tuvo Manolo. No es digna de su condición de entrenador de alto nivel.


Por Antxon
Viernes, 07 de Mayo de 2010 a las 11:21
Vamos Pedro.

En Berlín quizás logres un doblete sin proponértelo: olvidar la imagen del Mundial y que alguien se pregunte por qué no estuviste en Barcelona.

Un artículo pleno de sinceridad, humildad, comprensión... En los momentos más difíciles se demuestra que la madurez se ha alcanzado -si alguna vez la alcanzamos- y que somos más fuertes de lo que creíamos.

Espero verte compitiendo por aquí pronto... y que nadie desconfíe de la Azkoitia. Hiciste un carrerón.

PD: No me ha gustado la reacción que tuvo Manolo. No es digna de su condición de entrenador de alto nivel.


Por xiamenfroi
Jueves, 06 de Mayo de 2010 a las 16:25
Moito ánimo e moita forza, Pedro, que seguro que voltarás a dar moitas alegrías para toda a parroquia. E recorda sempre que cando todo vai ben, todos os lamecús se queren arrimar, que son os mesmos que despois critican e menosprezan cando os resultados non acompañan (e dicir, poñen os resultados antes que as persoas). A todos ises estou convencido que lle vas mostrar, caladiñamente e con pouco ruido, que a vinganza é un prato que se serve frío. Saúdos
Por miki
Miercoles, 05 de Mayo de 2010 a las 10:41
Pedro, solamente ten una cosa clara: eres un grande. Volverás más fuerte que antes, porque tienes otra cabeza, otra madurez, y la misma ilusión que siempre. Queiro verte en lo más alto siempre.
Posiblemente vaya a Coruña. Si es así, me acercaré a felicitarte.

ÁNimo.

Un popular
Por Furi
Miercoles, 05 de Mayo de 2010 a las 08:19
Pues nada Pedro, ya lo has dicho todo. Mucho ánimo y espero que esto se acabe conviertiendo en un aliciente más para seguir luchando día a día. Ya vendrá la recompensa aunque para mí ya eres todo un campeón.
Por charly
Miercoles, 05 de Mayo de 2010 a las 03:36
Sigue entrenando y no te desanimes amigo Pedro ,que esta vida es para los valientes y tú lo eres adelante ...demuestrales a todos que estaban equivocados que eres un luchador de verdad y que el movimiento se demuestra andando.

Un abrazo amigo

Charly
Por Pedro Nimo del Oro
Martes, 04 de Mayo de 2010 a las 15:36
en mis palabras solo quiero pedir respeto y no volver a sentirme engañado, la verdad muchas veces duele, pero la prefiero, a que se me haga trabajar para algo que ni se va a tener en cuenta.
Sinceramente entiendo las razones que han podido llevar a la RFEA a hacer publica ya la seleccion y a dar estos 6 nombres, (que tanto mercen ir), lo que me duele es la falta de tacto y respeto, pero repito, deseo lo mejor a TODA la delegacion que represente a España en este campeonato, deseo que la RFEA acierte y haga la seleccion de atletas más acertada en cada prueba, y NO me cabe duda de que tanto el Sr Odriozola como los demás directivos, son los que más desean muchas, muchisimas medallas... yo mismo di todo cuanto he podido por arrimar mi hombro y colaborar en la medida de mis posibilidades...
Por peter
Martes, 04 de Mayo de 2010 a las 15:04
Te han hecho una pequeña faena porque aunque sigas corriendo ya nunca estaras en Barcelona solo habia esta oportunidad de correr a nivel internacional en un Europeo en tu pais y se te ha ido de las manos.Tu seguiras pero esta oportunidad era unica.
Por pepe guerrero
Martes, 04 de Mayo de 2010 a las 14:51
Creo que la federacion tiene miedo con repetir el fracaso(para la federacion)del medallero de Berlín. Por ejemplo contigo o, Lolo Penas, pero tienes temporadas de sobra para demostrar que has nacido para esto, no todos pueden hacer minima para un mundial despues de abandonar unos años el atletismo. hazme disfrutar esta vez como espectador de la media de Coruña Gracias y corre!!
Por Dani Pérez
Martes, 04 de Mayo de 2010 a las 14:39
Mucho ánimo Pedro. De tus palabras me quedo con una certeza, nos queda Pedro Nimo para rato, a los aficionados, a los rivales, a la RFEA y al mundo del atletismo en general.
Por safardatxo
Martes, 04 de Mayo de 2010 a las 14:15
Animo Pedriño,como di Jeff,o tren de Barcelona xa pasou,pero ainda ai masi trens que se poden coller.
Moito animo!!
Por Pedro Nimo del Oro
Martes, 04 de Mayo de 2010 a las 14:06
... por un lado, muchisimas gracias a tod@s, como decia y repito una vez más, considero justa o al menos MUY razonable la seleccion y sus justificaciones, lo único que me parece injusto es el hecho de que se me "invitase" a forzar y arriesgar, cuando no se tendria en cuenta mi progresion ni mis resultados, eso es lo que no me parece justo, si estoy o estare en forma, se sabrá las próximas semanas y meses...
la vida continua y de corazon deseo el exito a mis compañeros... repito, en esa decision no entro, simplemente, me siento engañado, aunque continuare trabajando al igual que tantas otras personas.
Una vez más, gracias por los ánimos y críticas, pues todo enriquece y aporta cosas.
Por Jeff
Martes, 04 de Mayo de 2010 a las 12:58
Mucho ánimo, Pedro. Aunque te hayan negado la oportunidad de ganarte un puesto, el tiempo y la carretera te pondrán en tu sitio. El tren de Barcelona puede que haya pasado (todavía pueden pasar cosas hasta entonces, no lo olvides) pero ya vendrán otros para que puedas demostrar la calidad que llevas dentro. Todavía tienes mucho que decir en el atletismo, eso no lo dudes.

Por sebas
Martes, 04 de Mayo de 2010 a las 11:48
Eres un lloron egocentrico.
Por albert
Martes, 04 de Mayo de 2010 a las 11:45
Muy bien todo,pero en este caso la seleccion es justa,no estabas en forma para ir al europeo y si todo el mundo te odiara tanto no habrias ido al Mundial,asume que no has llegado a tiempo y punto.
Y muy bien todo lo que dices pero todos los que van se lo merecen tanto o mas que tu,han hecho meritos de sobra,tu no estabas en forma.
Por Tito
Martes, 04 de Mayo de 2010 a las 11:42
Menuda PUTADA, porque esto no tiene otro nombre. Pero seguro que el que tomó esta decisión tendrá que sonrrojarse largo y tendido cuando le empiezen a llegar los resultados de tu recuperación, y no me refiero a resultados medicos, sino deportivos, y tenga que tragarse esta injusta decisión.
Hata Barcelona, queda tiempo y pueden pasar muchas cosas... ANIMO Y A SEGUIR LUCHANDO
Por Merce
Martes, 04 de Mayo de 2010 a las 11:09
Peter!!!..pues si!! ha sido una noticia del "Revés"...pero..lo dicho "ha sido" hay que pensar en lo que "va a ser"...OK??...Y los kleeness no caducan!!...y aun nos vas a emocionar mucho y mejor...como resultado de los entrenamientos que te estas marcando y las ganas que te desbordan..de hacer algo GRANDE....cosas que sabemos los que te queremos y conocemos...Así que lo que decimos siempre...."SONRISA DE ETERNO KENIATA" y "SECUESTRANDO LA FELICIDAD"....
Por Amaya
Martes, 04 de Mayo de 2010 a las 10:59
¡Ánimo Pedro! Como bien dices, la selección era difícil, cualquiera que se quedase fuera, hubiera merecido estar, por la dureza de los entrenamientos y por el esfuerzo y sacrificio de cada uno de vosotros.
He seguido tus entrenamientos en el facebook y pensaba que te tendrían en cuenta porque estaban al tanto de tu evolución; veo que no ha sido así.
Yo te conocí en tu época de "personaje ó personajillo" y es cierto que en estos 2 últimos años la opinión que tenía de ti ha cambiado radicalmente (a mejor, por supuesto).
Ánimo, sigue entrenando, aún no está todo perdido. El 30 de Junio puedes tener una cita con el 10.000.
Besos
Por Élian
Martes, 04 de Mayo de 2010 a las 10:39
Lo prometido es deuda... Me hubiera encantado que mi primer comentario no fuera bajo esta maravillosa reflexión pero así es la vida... Sabes q ese Europeo tiene un significado especial para nosotros tres, me niego a pensar en q no vas a estar con nosotras... tienes q seguir luchando y demostrar tu increíble evolución que escapa a todo razonamiento médico... Eres ESPECIAL Pedro y así lo estás demostrando día a día, recuerda "Tienes algo", algo mágico y maravilloso y es q haces q creamos que lo Imposible llega a ser POSIBLE...

Un besito enorme!!!
Por Miguel Mostaza
Martes, 04 de Mayo de 2010 a las 10:36
Magníficas y sinceras reflexiones de un luchador. Tan solo recuerda un par de provervios: "Tras un nubarrón, siempre aparece el sol" y " Nunca es tarde, si la dicha es buena". Sigue luchando como lo estás haciendo, y verás como muy pronto lo que hoy es desánimo y desesperación, mañana puede ser gloria y admiración.¡ Ánimo !
Por linkinpark
Martes, 04 de Mayo de 2010 a las 10:29
Creo que decir lo que un@ siente en momentos dificiles es muy importante,y me alegra leerte en esos terminos,lo que fuiste,eres y lo que seras como atleta solo se lo debes a una persona,y esa eres TU...claro que hay muchisima gente que te apoya y te ayuda,lo mereces de sobra y sabes que siempre tendras nuestros animos..
Esta vez,por el motivo que sea,no cuentan contigo..esta bien,ahora demuestra lo que vales,como bien dices....RENDIRSE no es una opcion..asi que a por todas !!!
Por Balta
Martes, 04 de Mayo de 2010 a las 10:25
Animo Pedro!yo soy uno de aquellos que viajaba en aquella furgoneta del Ría de Ferrol y vivi la situación tal y como la cuentas!!
Yo siempre digo que la paciencia es una virtud, no te rindas y demuestra lo que vales!!
Un abrazo
Balta
Por Bardallas
Martes, 04 de Mayo de 2010 a las 10:13
Siento mucho la noticia. No creo que sea justa contigo y el esfuerzo realizado para llegar a Barcelona. Ánimo y recuerda que estas cosas te hacen más fuerte para el futuro. Salud y kilómetros, campeón.
Por saúl
Martes, 04 de Mayo de 2010 a las 09:57
de cabeza estás moi ben e o tempo pon a cada un no seu sitio. sigue loitando desa maneira porque estás demostrando que vales moito e hai moi pouca xente co teu nivel, tanto físico como síquico. así que, desexo que estas palabras poidan servir para que poidas seguir tendo esa coraxe que te está caracterizando e que non te sintas só ante o teu sacrificio e sufrimento diario xa que somos moitas as persoas que te apreciamos e que confiamos en ti.
Nombre / Nick
Email ( No será publicado )
Comentario
 
Re-escriba el código de control en el campo de texto y pulse enviar para validar el comentario

Si tienes problemas con el código de control envía un aviso desde aquí.
© Copyright 2009 · gest_WEB.Sport  para Asuspuestos.com son producciones de BELKRO EC